در همين داستان ، پس از آنكه اميرمؤمنان ( ع ) ، قلعه خيبر را فتح و درِ آن را مىكند و آهن آن را ميان صحابه ، قسمت مىكند ، سه حلقه در دست ايشان مىماند . حضرت به قنبر دستور مىدهد كه آن سه حلقه را به جوانمرد قصاب بدهد . « پس قنبر آن سه حلقه را در بغداد ، به جوانمرد قصاب داد و گفت كه حضرت شاه مردان ، اين را از براى تو فرستاده است و اين سه حلقه ، اشارت به شريعت و طريقت و حقيقت است . پس جوانمرد ، آن سه حلقه را از قنبر بستد و ببوسيد و در گردن كاردمال انداخت » . « 1 » در فتوّت‌نامه دلاكان ، قنبر و سلمان ، در داستانى كه چگونگى پيدايش سُمباده را شرح مىدهد ، حضور دارند . شرح اين داستان ، چنين است : « 2 » روزى حضرت اميرمؤمنان در كوهسارى مىگذشت و از زير دست و پاى دُلدُل سنگ‌ها ريزه ريزه مىشدند . حضرت به قمبر « 3 » گفت كه اين سنگ‌پاره‌ها [ را ] بردار و از براى سلمان ببر كه به كار او مىرود . قنبر آنها را براى سلمان آورد . سلمان آنها را به تعليم حضرت اميرمؤمنان به‌كار برد . پس معلوم شد كه چرخ سمباده از آن ايام ، مانده است .

--> ( 1 ) . چهارده رساله در باب فتوت و اصناف ، ص 185 . ( 2 ) . فتوّت‌نامه‌ها و رسائل خاكساريه ( سى رساله ) ، ص 97 . ( 3 ) . در اين متن ، نام قنبر به همين شكل ، يعنى « قمبر » ، آمده است .